Τετάρτη, 9 Αυγούστου 2017

Κλοπές μελισσιών: Πως να μην πέσουμε θύματα!




Το τελευταίο διάστημα διαβάζουμε σχεδόν καθημερινά για μια νέα κλοπή  μελισσιών που έγινε σε κάποιο σημείο της χώρας μας. Έχουμε την απόλυτη βεβαιότητα, πως οι κλοπές που παίρνουν δημοσιότητα, δεν αποτελούν παρά την κορυφή του παγόβουνου και πως οι πραγματικές διαστάσεις του φαινομένου είναι πολύ μεγαλύτερες από αυτές που τελικά μας γίνονται γνωστές.
Με βάση συντηρητικούς υπολογισμούς, καταλήγουμε στο συμπέρασμα πως ένας στους δέκα έλληνες μελισσοκόμους έχει πέσει θύμα κλοπής με τον έναν ή τον άλλο τρόπο, σε μικρή η μεγάλη έκταση.

Το γιατί συμβαίνει αυτό, μπορούμε όλοι να το φανταστούμε, αλλά καλό θα είναι να προσπαθήσουμε να το κάνουμε πιο συγκεκριμένο, γιατί όπως έχουμε ξαναγράψει, ένα πρόβλημα για να το επιλύσουμε πρέπει προηγουμένως να το έχουμε κατανοήσει πλήρως!

Το μελίσσια, που αποτελούν και το βασικότερο κεφάλαιο κάθε μάχιμου μελισσοκόμου, αποτελούν τον ποιο εύκολο στόχο του κάθε επίδοξου «εκπαιδευμένου» κλέφτη. Τις περισσότερες φορές είναι τοποθετημένα πολλά χιλιόμετρα μακριά από το σπίτι μας, σε εντελώς ερημικά σημεία, είναι αφύλακτα, δεν μπορούν να τρέξουν, δεν κάνουν φασαρία, είναι μαζεμένα όλα μαζί και ντανιάζονται εύκολα! Για κάποιον λοιπόν κακόβουλο τύπο, που γνωρίζει από μέλισσες και δεν τις φοβάται... είναι δώρο εξ ουρανού! 

Και επειδή μας είναι αδιανόητο πως κάποιος πάει και εκπαιδεύεται στη μελισσοκομία, για να γίνει κλέφτης, καταλήγουμε εύκολα στο συμπέρασμα πως οι κλέφτες των μελισσιών μας είναι συνάδελφοι μελισσοκόμοι! Αυτό μπορεί να ακούγεται λίγο περίεργα, μα η λογική αυτό ακριβώς μας λέει. Εξ άλλου και από τις λίγες περιπτώσεις που εξιχνιάστηκαν, το συμπέρασμα είναι ίδιο!
Οι κλέφτες είναι μελισσοκόμοι, που είτε απέτυχαν στη μελισσοκομική τους σταδιοδρομία και  τα παράτησαν, είτε έπεσαν στο παρελθόν θύμα και οι ίδιοι κάποιας κλοπής... και αντεκδικούνται, είτε απλά υπέκυψε στο πάθος της απληστίας.

Από την άλλη, είναι σχεδόν βέβαιο πως τα κλοπιμαία δεν τα κρατάνε για λογαριασμό τους, γνωρίζοντας τους κινδύνους μιας τέτοιας απόφασής τους. Τα πουλάνε κοψοχρονιά σε κάποιους άλλους μελισσοκόμους που είτε γνωρίζουν την κατάσταση και... απλά σιωπούν για να μη χάσουν την ευκαιρία – γίνονται σιωπηλοί συνεργοί των κλεφτών δηλαδή, είτε αγνοούν την προέλευση των μελισσιών που αγοράζουν... χωρίς όμως και να αναρωτιούνται γιατί αυτά είναι σε τιμή ευκαιρίας.
Αλλά και το νομικό πλαίσιο που υπάρχει για τις ζωοκλοπές είναι ελαστικό, αφού προβλέπει ποινή φυλάκισης έως 2 χρόνια – γίνεται 3 κάτω από κάποιες προυποθέσεις- για τους κλέφτες μελισσιών. 

Η ποινή αυτή είναι σήμερα εξαγοράσιμη και επομένως οι «κύριοι» κλέφτες μας δεν αισθάνονται και ιδιαίτερα μεγάλη απειλή από πλευράς νόμου, ακόμα και αν συλληφθούν – πράγμα που έτσι και αλλιώς είναι πολύ δύσκολο.Το ερώτημα λοιπόν που προκύπτει είναι : 
Πως μπορούμε να προστατέψουμε τις μελισσοκομικές μας περιουσίες από τους κλέφτες? 

Μια λύση θα ήταν η αλλαγή του νόμου, με κάποιον πολύ αυστηρότερο, μα λόγω της αυξημένης παραβατικότητας που υπάρχει σήμερα και που είναι αποτέλεσμα της μεγάλης οικονομικής κρίσης, αυτό δεν προβλέπεται να γίνει, τουλάχιστον σύντομα,.. για ευνόητους λόγους.
Επομένως, ότι είναι να γίνει προς αυτή τη κατεύθυνση, θα πρέπει να γίνει από εμάς τους ίδιους τους μελισσοκόμους ατομικά, μα και ομαδικά, μέσα από τα συλλογικά όργανα που μας εκπροσωπούν.
Στην συνέχεια παραθέτω μια σειρά μέτρων που θα μπορούσαν να ανακόψουν τη φόρα των επίδοξων κλεφτών της περιουσίας μας.

Σε ατομικό επίπεδο:
Πυροσφράγισμα όλων των μερών – και των πλαισίων- των κυψελών μας, από όλες τις μεριές, μέσα και έξω!
Τοποθέτηση μιας τουλάχιστον συσκευής εντοπισμού ανά είκοσι μελίσσια. Είναι μια υπολογίσιμη δαπάνη μα μπορεί να γίνει σταδιακά και μας δίνει κάποια σχετική βεβαιότητα πως θα καταφέρουμε να βρούμε τις κυψέλες μας , αν τυχόν πέσουμε θύματα κλοπής.
Να τοποθετήσουμε μια πρόχειρη περίφραξη γύρω από το μελισσοκομείο μας. Ο νόμος δεν ορίζει ούτε το ύψος της, ούτε το υλικό της. Έτσι μπορεί να φτιαχτεί από πάμφθηνα υλικά, όπως μπετόβεργες και πλαστικό πλέγμα. 

Από την άλλη, η κλοπή κυψελών, ανεβαίνει από τα 2 στα  3 χρόνια ποινή φυλάκισης και αυτό το γνωρίζουν πολύ καλά οι κλέφτες ..και φυλάγονται.  Και μη βιαστεί κανείς να σχολιάσει : « ε και τι έγινε.. τι 2 τι 3 χρόνια?», γιατί για όσους γνωρίζουν λίγα νομικά, η διαφορά είναι μεγάλη! Στη περίπτωση των δυο χρόνων η εξαγορά της ποινής παρέχεται υποχρεωτικά στον δράστη, αν φυσικά τη ζητήσει. Αντίθετα στην περίπτωση των 3 χρόνων η εξαγορά μπορεί να δοθεί, μπορεί και όχι – είναι στην ευχέρεια του δικαστή! Με άλλα λόγια, ο παραβάτης- κλέφτης μπορεί να βρεθεί πίσω από τα σίδερα... χωρίς να το καταλάβει!!

Σε συλλογικό επίπεδο.
ΟΣΜΕ, συνεταιρισμοί και σύλλογοι να συντονιστούν και να δημιουργήσουν ένα δίκτυο ανταλλαγής πληροφοριών, που να σχετίζεται με τις κλοπές.
Στα σεμινάρια που γίνονται να ενημερώνονται «υποχρεωτικά» οι νέοι  μελισσοκόμοι, για τους κινδύνους που αντιμετωπίζουν από την αγορά κλεμμένων κυψελών. Να τους εξηγείται πως αν προμηθευτούν κλεμμένες κυψέλες μπορεί να κατηγορηθούν σαν κλεπταποδόχοι ή ακόμα και σαν συνεργοί!

Να τους δοθεί να καταλάβουν, πως πρέπει να έχουν τα μάτια τους ανοιχτά και πως θα πρέπει να ψάχνουν όλα τα μέρη των κυψελών, αλλά και τα πλαίσια για τυχόν σβησμένα ίχνη πυροσφραγισης.
Να δοθούν κίνητρα σε νέους κυρίως μελισσοκόμους, οι οποίοι θα αποκαλύπτουν κυκλώματα που ενέχονται σε κλοπές μελισσιών. Τα κίνητρα αυτά μπορεί να είναι κάποια αμοιβή σε χρήματα ή σε είδος.

Ακόμα να επικηρύσσονται με μεγάλα χρηματικά ποσά οι κλέφτες κυψελών.
Τα χρήματα και οι παροχές, για αυτές τις δυο «δράσεις», μπορεί να δοθούν από τα ποιο πάνω αναφερόμενα συλλογικά όργανα, από τους παθόντες, αλλά και από τις εταιρείες μελισσοκομικού εξοπλισμού... σαν μια χορηγία υπέρ της μελισσοκομίας, προβάλλοντας έτσι το κοινωνικό τους προφίλ- αυτό είναι ένας εξαιρετικός τρόπος διαφήμισης για αυτές.

Κλείνοντας, καλούμε την ΟΣΜΕ και προσωπικά τον ριζοσπάστη και δραστήριο πρόεδρό της Κο Βασίλη Ντούρα, να αναλάβει ανάλογες πρωτοβουλίες, για τον συντονισμό και την υλοποίηση των πιο πάνω αναφερομένων δράσεων, μα και κάποιων άλλων, που ενδεχομένως θα προτείνουν και άλλα μέλη της μελισσοκομικής μας κοινότητας.
Επιμέλεια: Μανόλης Δερματης, ερευνητής μελισσοκόμος, συγγραφέας του βιβλίου "Η Ιστορία Μιας Βασίλισσας"


NYX   NYX

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Φόρμα επικοινωνίας

Όνομα

Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο *

Μήνυμα *