Δευτέρα, 24 Απριλίου 2017

Οι παλιοί μελισσοκόμοι έλεγαν ότι για να βγει πολύ μέλι πρέπει να υπάρχουν τρία πράγματα...





Οι παλιοί μελισσοκόμοι έλεγαν ότι για να βγει πολύ μέλι πρέπει να υπάρχουν τρία πράγματα: Δυνατά μελίσσια, καλός μελισσοκόμος και...η συνεργασία των μελισσοκομικών φυτών - με άλλα λόγια η βοήθεια του Θεού!
Το τελευταίο διάστημα, τα θέματα γύρω από τις ικανότητες και τα προσόντα ενός καλού μελισσοκόμου, έχουν σχεδόν μονοπωλήσει τις «σελίδες» μας. Έτσι σήμερα έχουν σειρά οι δυο άλλοι παράγοντες που μας εξασφαλίζουν μεγάλες σοδιές, που όμως όπως θα δούμε καταλήγουν και πάλι... στην επάρκεια του μελισσοκόμου.


Ας ξεκινήσουμε από το σπουδαιότερο ίσως απ αυτά τα πρέπει. Θα  αναφερθούμε στις προϋποθέσεις δημιουργίας δυνατών μελισσιών, αφού προηγουμένως ξεκαθαρίσουμε πως το θεωρούμε το σπουδαιότερο παράγοντα, όχι λόγω ασέβειας προς τη φύση, μα ούτε γιατί υποτιμάμε την ουσιαστική συμβολή ενός καλού μελισσοκόμου σε αυτή τη διαδικασία. Κάνουμε αυτή την επιλογή για τον απλό λόγο πως αν πάει κάποιος να μαζέψει μέλι με κουτσά μελίσσια, δεν θα πάρει στάλα μέλι, ακόμα και αν είναι ο καλύτερος μελισσοκόμος του κόσμου, ακόμα και αν η ανθοφορία είναι τόσο πλούσια που το νέκταρ να κυλάει στη γη! 

Το αντίθετο όμως μπορεί να συμβεί! Όσο άσχετος και αν είναι κάποιος, όσο μέτρια και αν είναι μια ανθοφορία, θα καταφέρει να πάρει μέλι, αν βρεθεί με ισχυρά μελίσσια στα χέρια του!
Και για να μπούμε τελικά στο θέμα μας, πέντε είναι οι προϋποθέσεις δημιουργίας δυνατών μελισσιών: 
Μελίσσια υγιή, καλές και νέες μάνες, μεγάλος φθινοπωρινός πληθυσμός, επάρκεια τροφών χειμώνα και άνοιξη και διαχείμαση του μελισσιού σε κατάλληλη κυψέλη.

Σε αυτούς τους πέντε παράγοντες θα πρέπει να επικεντρωθούμε και να δώσουμε, κατ αρχάς, το βάρος μας, εμείς οι μελισσοκόμοι - ιδιαίτερα οι νέοι.
Τους παράγοντες αυτούς τους έχουμε αναπτύξει αναλυτικά, έναν προς έναν, σε προηγούμενα άρθρα μας, όπου είδαμε με ποιο τρόπο μπορούμε να πετύχουμε τη δημιουργία ακόμα ισχυρότερων πληθυσμών, μέσα από ειδικούς χειρισμούς και πετυχημένες μεθόδους εντατικής εκμετάλλευσης.

Και ερχόμαστε στα μελισσοκομικά φυτά, στον τρίτο παράγοντα που υπεισέρχεται, στην επιδίωξη μιας μεγάλης παραγωγής μελιού.
Τα μελισσοκομικά φυτά, αποτελούν, όπως όλοι γνωρίζουμε, τον βασικό «προμηθευτή» πρώτων υλών, της παραγωγικής μονάδας που λέγεται μελίσσι. Είναι όμως ένας προμηθευτής που έχει την ιδιαιτερότητα να μη προσφέρει τα προϊόντα του με τρόπο σταθερό και συγκεκριμένο, ούτε από πλευράς ποσοτήτων μα ούτε και από πλευράς χρόνου παράδοσης.

Άλλοτε βιάζεται πολύ και προσφέρει τις απαραίτητες πρώτες ύλες του στα μελίσσια μας σχετικά νωρίς, πριν αυτά να προλάβουν να φτάσουν στο μέγιστο της ανάπτυξής τους, άλλοτε πάλι αργοπορεί απελπιστικά, με αποτέλεσμα και πάλι τα μελίσσια μας να έχουν πάρει...  τον κατήφορο, άλλοτε προσφέρει απλόχερα πολύ μεγάλες ποσότητες και άλλοτε τον πιάνουν οι τσιγκουνιές του και δίνει τα προϊόντα του με το σταγονόμετρο. 

Και τι κάνουμε εμείς οι μελισσοκόμοι με αυτή την  «ασυνέπεια»?
Καταστρώνουμε σχέδια, επεξεργαζόμαστε πλάνα, κάνουμε υποθετικά σενάρια και τελικά καταλήγουμε σε κάποια κρίσιμα ερωτήματα :
Ποιες είναι οι κύριες ανθοφορίες «στόχοι» που θα κυνηγήσουμε, με ποια χρονική σειρά θα το κάνουμε αυτό και σε ποιες περιοχές? 
Και αφού καταφέρουμε να καταλήξουμε σε  συγκεκριμένες απαντήσεις πάνω σε αυτά τα ερωτήματα, θα πρέπει να επεξεργαστούμε και εναλλακτικά σενάρια για όλα αυτά, αν κάτι δεν πάει όπως τα έχουμε υπολογίσει.

Τα κομβικά σημεία στα οποία πρέπει να στηριχτούμε, για να απαντήσουμε στα κρίσιμα αυτά ερωτήματα είναι:
  • Ο ακριβής χρόνος που θα ξεκινήσει η κάθε ανθοφορία και ο χρόνος που θα διαρκέσει.
  • Η έκταση που καταλαμβάνει η κάθε μια από αυτές τις ανθοφορίες.
  • Η τυχόν ύπαρξη παράλληλων, με την κάθε κυρία ανθοφορία, βοηθητικών ανθοφοριών.
  • Οι συνθήκες που θα ευνοήσουν να ξεκινήσουν, αλλά και αυτές που μπορεί να γίνουν αιτία, να σταματήσουν οι κύριες ανθοφορίες.
Η προσέγγιση των πιο πάνω θεμάτων, μοιραία θα μας οδηγήσει σε ένα νέο κύκλο προβληματισμών, όπως είναι:
  • Τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά των φυτών γενικά, μα και των ανθών τους ιδιαίτερα.
  • Τις μετεωρολογικές συνθήκες που επικρατούν συνήθως στην κάθε περιοχή. Πιο συγκεκριμένα τη διεύθυνση και την ένταση των ανέμων που συνήθως επικρατούν, τη συχνότητα και την ένταση των βροχοπτώσεων, αλλά και η σχετική υγρασία που επικρατεί.
  • Η μορφολογία και η σύσταση του εδάφους. Δηλαδή η ύπαρξη βουνών, πεδιάδων, το υψόμετρο και το ανάγλυφο της περιοχής, αλλά και το πετρώδες, αργιλώδες, φρυγανώδες κλπ, του εδάφους.
Όπως θα διαπιστώσαμε, διαβάζοντας όλα αυτά τα θέματα-ερωτήματα που θέσαμε πιο πάνω, τελικά η κρίση η πείρα και η ικανότητα η δική μας είναι τα στοιχεία εκείνα που θα μεγιστοποιήσουν τις όποιες διαθέσεις της φύσης και των φυτών, για μια πλούσια, μέτρια ή ακόμα και πτωχή ανθοφορία.

Στα πάρα πάνω, μάλιστα, θα πρέπει να προστεθούν και τα αντανακλαστικά που θα πρέπει να επιδείξουμε στον ακριβή χρόνο μετακίνησης των μελισσιών μας από τη μια, στην άλλη κύρια ανθοφορία. Δεν είναι λίγες οι φορές, που από κακή εκτίμηση των περιστάσεων, γίνονται άστοχες και δαπανηρές μετακινήσεις, που όχι μόνο δεν αποφέρουν κέρδος, μα μερικές φορές γίνονται αιτία, ακόμα και να χαθούν ολόκληρα μελισσοκομεία.

Τέλος, θα πρέπει να επισημάνουμε την αναγκαιότητα ρεαλιστικής αντιμετώπισης των καταστάσεων, ιδιαίτερα όσον αφορά τις δυνατότητες μετακίνησης των μελισσιών μας από οικονομικής και τεχνικής άποψης, μα και της δικής μας επάρκειας, για αυτές τις μετακινήσεις.
 Επιμέλεια: Μανόλης Δερματης, ερευνητής μελισσοκόμος, συγγραφέας του βιβλίου "Η Ιστορία Μιας Βασίλισσας"


NYX   NYX

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Φόρμα επικοινωνίας

Όνομα

Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο *

Μήνυμα *