Παρασκευή, 31 Ιουλίου 2015

Κεραλοιφή τρόπος παρασκευής και ιδιότητες



Η κεραλοιφή είναι μια θεραπευτική κρέμα φτιαγμένη με 100% αγνά υλικά. Τα κύρια συστατικά της είναι κερί μέλισσας και έξτρα παρθένο ελαιόλαδο.Και τα δύο συστατικά της είναι γνωστά από την αρχαιότητα για τις θεραπευτικές και επουλωτικές ιδιότητές τους. Υπάρχουν αρκετές παραλαγές κεραλοιφής και είναι κατάλληλες ακόμα και για βρέφη λίγων μερών.Είναι κατάλληλη για σχεδόν όλες τις δερματικές παθήσεις χωρίς να δημιουργεί παρενέργειες.Συγκάματα, ξηροδερμίες, έκζεμα, σκασμένες θηλές από θηλασμό, αιμορροίδες, σκασμένα χείλη, πληγές, καψίματα, ρυτίδες, σπυράκια ακμής και άλλα πολλά, είναι τα προβλήματα που μπορεί να ανακουφήσει.

Το μελισσοκέρι αποτελείται από 300 περίπου ουσίες και σε συνδυασμό με το ελαιόλαδο δίνουν μια αλοιφή πλούσια σε βιταμίνες, μέταλλα, ιχνοστοιχεία, υδρογονάνθρακες και αντιοξειδωτικά που τρέφει το δέρμα, τονώνει την ελαστικότητά του και έχει καταπραϋντική,αντιφλογιστική, αντιμυκητησιακή, αντιβιοτική, επουλωτική, μαλακτική και αντιγηραντική δράση.

Η παρασκευή της είναι απλή. Η βασική αναλογία είναι 100γρ. κερί και 500γρ. ελαιόλαδο. Το λάδι ζεσταίνεται σε μπεν μαρί στους 65-70 βαθμούς. Όχι παραπάνω γιατί χάνει κάποια από τα συστατικά του. Σβήνουμε το μπεν μαρί και τρίβουμε μέσα το κερί με το χοντρό ξύστρο του τυριού, για να διαλύεται πιο εύκολα μέσα στο λάδι. Το μελισσοκέρι θα πρέπει απλώς να λιώσει  και όχι να καεί γιατί θα χάσει τις ιδιότητες του.Αν θέλουμε μείγμα ποιο ρευστό προσθέτουμε περισσότερο έλαιο.Το βάζουμε σε βαζάκια όσο είναι υγρό και αφήνουμε να κρυώσει.

Υπάρχουν αρκετές παραλλαγές ανάλογα την χρήση και το άρωμα που θα δώσει. Αν δεν σας αρέσει το άρωμα του ελαιόλαδου μπορείτε να βάλετε σπαθόλαδο που είναι εξίσου θεραπευτικό και με πιο διακριτικό άρωμα. Επίσης μπορείτε στην βασική συνταγή να προσθέσετε μαστίχα, ή αιθέρια έλαια. Αν το κάνετε δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε βρέφη κάτω των 6 μηνών και άτομα που έχουν αλεργία στο αιθέριο έλαιο που θα βάλετε.(Πάντα προσθέτουμε στο τέλος τα αιθέρια έλαια αφού έχει κρυώσει λίγο το μίγμα για να μην εξατμιστούν).

Κηραλοιφή για κρυολόγημα:
• 3 κουταλιές της σούπας κερί μέλισσας
• 5 κουταλιές της σούπας αγνό παρθένο ελαιόλαδο
• 5 σταγόνες αιθέριο έλαιο ευκαλύπτου
• 3 σταγόνες αιθέριο έλαιο μέντας
• 3 σταγόνες αιθέριο έλαιο πεύκου

Κηραλοιφή για χαλαρωτικό μασάζ:
• 3 κουταλιές της σούπας κερί μέλισσας
• 5 κουταλιές της σούπας αγνό παρθένο ελαιόλαδο
        5 σταγόνες αιθέριο έλαιο λεβάντας 
• 3 σταγόνες αιθέριο σανταλόξυλου

Κηραλοιφή για εγκαύματα, συγκάματα μικροεκδορές, ανάπλαση δέρματος:
• 3 κουταλιές της σούπας κερί μέλισσας
• 5 κουταλιές της σούπας αγνό παρθένο ελαιόλαδο ή αμυγδαλέλαιο
• 1 κουταλιά της σούπας λάδι καλέντουλας.
• 3 σταγόνες αιθέριο έλαιο χαμομηλιού
• 3 σταγόνες αιθέριο έλαιο λεβάντας
• 3 σταγόνες αιθέριο έλαιο γερανιού

Κηραλοιφή για εξανθήματα και σπυράκια:
• 3 κουταλιές της σούπας κερί μέλισσας
• 5 κουταλιές της σούπας αγνό παρθένο ελαιόλαδο
• λίγη μαστίχα κοπανισμένη
• λίγη βανίλια
• λίγο άσπρο λιβάνι κοπανισμένο

Κηραλοιφή για πόνους των μυών:
• 3 κουταλιές της σούπας κερί μέλισσας
• 5 κουταλιές της σούπας αγνό παρθένο ελαιόλαδο
• 3 σταγόνες αιθέριο έλαιο μαντζουράνας
• 3 σταγόνες αιθέριο έλαιο δάφνης
• 3 σταγόνες αιθέριο έλαιο πεύκου

Σημειώσεις
Το προϊόν σας έχει διάρκεια ζωής περίπου 3 μήνες, αν το αποθηκεύσετε σε δροσερό και σκιερό μέρος.
Αν πρόκειται να τη χρησιμοποιήσετε στο πρόσωπο να ξέρετε πως δεν ενδείκνυται τόσο για λιπαρές επιδερμίδες, μιας και από τη φύση της είναι μια λιπαρή κρέμα.
Αν πρόκειται να τη χρησιμοποιήσετε σε βρέφη αποφύγετε να προσθέσετε αιθέρια έλαια.
Λίγη βιταμίνη Ε είναι πάντα επιθυμητή, για τις αντιοξειδωτικές της ιδιότητες και για τη "παράταση" ζωής που δίνει στο προϊόν.

Πηγή

Ξεκαρδιστική φάρσα : "Μελισσοκόμος" τρομοκρατεί περαστικούς (ΒΙΝΤΕΟ)



Δείτε το βίντεο και ξεκαρδιστείτε στα γέλια....

Δεύτερη είσοδος στα μελίσσια: Πως ακριβώς γίνεται; Πατέντες μελισσοκόμων



Διαβάζω ότι σε διάφορους χειρισμούς δίνουμε δεύτερη είσοδο στα μελίσσια, στον πάνω όροφο, μπορείτε να μου πείτε πως ακριβώς γίνεται αυτό; Μια φωτογραφία θα με βοηθούσε πολύ!

Υπάρχουν αρκετοί τρόποι για να δημιουργήσετε δεύτερη είσοδο στα μελίσσια. Ένας είναι να έχετε ορισμένους ορόφους στους οποίους έχετε δημιουργήσει τρύπα και θα χρησιμοποιούνται ως δεύτερο πάτωμα. Θα βοηθήσει εάν έχετε προβλέψει να μπορεί να κλείνει η είσοδος αυτή για τις μεταφορές και η πόρτα να λειτουργεί και ως σανίδα προσγείωσης.





Άλλος τρόπος είναι η χρήση πλαισίου μεταξύ των ορόφων, στη μία πλευρά του οποίου υπάρχει άνοιγμα.




Τέλος, η πιο εύκολη και άμεση λύση είναι η τοποθέτηση μία μικρής πέτρας μεταξύ των ορόφων ώστε να δημιουργείται άνοιγμα για τις μέλισσες. Προσοχή να μην ξεχάσετε να την αφαιρέσετε πριν από τη μεταφορά!




Πηγή: Εργαστήριο Μελισσοκομίας ΑΠΘ

Παραδοσιακή παραγωγή κηρηθρών: Δείτε πως τις έφτιαχναν παλιά



Παραδοσιακή παραγωγή κηρηθρών με απλό τρόπο χωρίς τεχνολογία και μηχανήματα! Δείτε πως τις έφτιαχναν παλιά.


Νερό! Προσοχή, είναι απαραίτητο στοιχείο για τα μελίσσια!


Η εξασφάλιση νερού στις μέλισσες είναι κάτι που θα πρέπει να μας απασχολεί όχι μόνο το καλοκαίρι – τις ζεστές μέρες του χρόνου – αλλά και τώρα την άνοιξη που τα μελίσσια αναπτύσσονται με γοργούς ρυθμούς και υπάρχει άφθονος γόνος μέσα στις κυψέλες.
Ας πάρουμε όμως τα πράγματα με τη σειρά τους και ας δούμε κατ αρχάς σε ποιες περιπτώσεις και γιατί χρειάζονται οι μέλισσες το νερό.
  • Κατ αρχάς για να επιβιώσουν σαν οργανισμοί, αφού το 60-65% του συνολικού όγκου τους αποτελείται από νερό.
  • Για να αραιώσουν το μέλι ή να διαλύσουν τις τροφές που τους δίνουμε, μέσω τροφοδοσίας.
  • Για να ρυθμίσουν τη θερμοκρασία της κυψέλης.
  • Για να κρατήσουν τη σχετική υγρασία των κελιών, όπου γεννάει η βασίλισσα, μέσα σε κάποια προκαθορισμένα όρια.
  • Για την εκτροφή του γόνου. Στο σημείο αυτό θα πρέπει να τονίσουμε πως οι μέλισσες μπορούν, στην ανάγκη, να εκθρέψουν γόνο – για κάποιο περιορισμένο διάστημα, φυσικά -  χωρίς καθόλου γύρη, παράγοντας βασιλικό πολτό με τις πρωτεΐνες τους σώματός τους. Χωρίς νερό όμως δεν μπορούν να εκθρέψουν καθόλου γόνο!
Ας δούμε τώρα ποιες είναι οι ανάγκες ενός μελισσιού σε νερό.
Με βάση τα όσα αναφέρουμε ποιο πάνω, γίνεται φανερό πως ένα μελίσσι έχει διαφορετικές ανάγκες σε νερό, ανάλογα με τις θερμοκρασίες που επικρατούν, με την έκταση του γόνου που εκτρέφει, με το είδος των τροφών που καταναλώνει κλπ.
Σε γενικές όμως γραμμές, θα λέγαμε πως ένα μελίσσι χρειάζεται περίπου 20 με 50 λίτρα νερό σε ετήσια βάση, και ανάλογα πάντα με την δύναμή του και τις συνθήκες που επικρατούν.
Τις ζεστές μέρες του καλοκαιριού πάντως, οι νεροκουβαλήτριες συλλέκτριες  μπορούν να συλλέξουν ακόμα και 2 λίτρα νερού σε μια μόνο μέρα, ποσότητα που μπορεί να εκτοξευτεί ακόμα ποιο πάνω σε συνθήκες καύσωνα.

Και ένα ερώτημα που αμέσως έρχεται στο μυαλό μας είναι:
Πως εισρέει μέσα στο μελίσσι μια τόσο μεγάλη – σχετικά – ποσότητα νερού?
Κάθε μελίσσι έχει μια ομάδα συλλεκτριών που έχουν εξειδικευτεί στη συλλογή νερού – οι νεροκουβαλήτριες. Η ομάδα αυτή των μελισσών είναι επιφορτισμένη τόσο με την αναζήτηση, όσο και με την μεταφορά νερού.
Όταν το βρουν, το αποθηκεύουν μέσα στον πρόλοβο τους και επιστρέφοντας στη κυψέλη το παραδίδουν στις εσωτερικές εργάτριες, για περαιτέρω κατανομή και επεξεργασία.

΄Ένα ακόμα ερώτημα που πρέπει να απαντηθεί είναι: Που βρίσουν οι νεροκουβαλήτριες μέλισσες τόσο νερό?
Θα πρέπει να αναφερθεί πως, στην ανάγκη, οι νεροκουβαλήτριες, πετάνε πιο μακριά από τις απλές συλλέκτριες και σε πιο χαμηλές θερμοκρασίες από αυτές, αν το μελίσσι χρειάζεται νερό. Μερικές φορές αυτό μπορεί να συμβεί ακόμα και σε θερμοκρασίες κάτω από 10° C - θερμοκρασίες που κατά τεκμήριο οι άλλες μέλισσες υπολειτουργούν, μα και που και αυτές οι ίδιες διακινδυνεύουν πολύ.
Προτιμούν νερά των οποίων η θερμοκρασία κυμαίνεται από 18-32° C, ενώ αποφεύγουν την συλλογή τους σε θερμοκρασίες που αποκλίνουν από αυτές τις τιμές. Ακόμα προτιμούν τα νερά που έχουν κάποια ενισχυμένη περιεκτικότητα σε άλατα.

Με τα όσα αναφέρουμε ποιο πάνω, θα μπορούσε κάποιος να ισχυριστεί πως δεν είναι δική μας δουλειά το πότισμα των μελισσιών μας, αφού η φύση έχει μεριμνήσει γι αυτό και τα μελίσσια τα ίδια έχουν δημιουργήσει τις νεροκουβαλήτριες που, με κάθε θυσία, θα βρουν νερό για τις ανάγκες της κυψέλης τους.

Κάπως έτσι είναι τα πράγματα, αλλά το ζήτημα είναι ποια ακριβώς είναι αυτή η «θυσία» και πόσο θα κοστίσει στο μελίσσι, και κατά συνέπεια στον μελισσοκόμο!
Αν λοιπόν θέλουμε να απασχολούνται όσο το δυνατόν λιγότερες μέλισσες για τη συλλογή νερού, αν θέλουμε να μην έχουμε απώλειες μελισσών εξ αιτίας αυτής της δουλειάς και αν θέλουμε να μην ενοχλούνται οι γείτονες – που έχουν στέρνες, βρύσες που χάνουν κλπ - από τις μελισούλες μας, πρέπει να φροντίσουμε να έχουμε νερό δίπλα στα μελίσσια μας, όλες τις εποχές του χρόνου.

Ο καλύτερος και πιο οικονομικός τρόπος για να το πετύχουμε αυτό είναι να βάλουμε κάποιο βαρέλι σε μια άκρη του μελισσοκομείου μας και στο κάτω του σημείο να τοποθετήσουμε μια βρύση. Βάζουμε το βαρέλι πάνω σε ένα υπερυψωμένο σημείο και ξαπλώνουμε μια τάβλα με φάρδος 20-30 εκατοστά και μήκος 1-2 μέτρα, μπροστά από τη βρύση με κλίση από το ύψος αυτής έως το έδαφος. Χαράζουμε τη τάβλα αυτή με ένα σκαρπέλο με τρόπο ώστε να σχηματιστεί πάνω στην επιφάνειά της ένα λούκι φιδίσιας μορφής, από πάνω μέχρι κάτω.
Αφήνουμε ανοιχτή τη βρύση – ίσα να στάζει αυτή την εποχή, με μικρή ή μεγαλύτερη ροή την άνοιξη και το καλοκαίρι – και η ποτίστρα για το μελισσοκομείο μας είναι έτοιμη. Η εγκοπή θα ανακόπτει τη ροή του νερού, το οποίο έτσι θα εμποτίζει τη μεγαλύτερη  επιφάνια της τάβλας, από όπου θα μπορούν να το απομυζούν οι μέλισσες.
Η όλη αυτή εγκατάσταση απαιτεί μια-δυο παρεμβάσεις ακόμα για να αποδώσει καλύτερα! Κατ αρχάς στο σημείο που ακουμπά η τάβλα πάνω στο έδαφος, καλό θα είναι να βάλουμε μια παχιά στρώση από βοτσαλάκια θαλάσσης – όχι χαλίκια της οικοδομής – όπου θα καταλήγει το νερό και θα μπορούν και από εκεί να το παίρνουν οι μέλισσες – γλύφοντας τα βότσαλα. Το βαρέλι θα πρέπει να το τοποθετήσουμε σε μέρος σκιερό το καλοκαίρι και προσήλιο τώρα το φθινόπωρο. Πρέπει να έχει οπωσδήποτε σκέπασμα, για να μην ρυπαίνεται από ακαθαρσίες πουλιών κλπ και βάνα εκκένωσης μεγάλης διατομής, στο πίσω του μέρος για την γρήγορη αφαίρεση του νερού, όποτε αυτό έχει παραμείνει στάσιμο για μεγάλο χρονικό διάστημα και χρειάζεται ανανέωση.

Θα πρέπει να επισημάνουμε πως  λύσεις με ανοιχτά δοχεία νερού, όπου επιπλέουν κομμάτια φελιζόλ για να  βοηθούνται οι μέλισσες ή ανοιχτές γούρνες που μαζεύουν βρόχινο νερό, θα πρέπει να αποκλειστούν σαν λύση για την άρδευση των μελισσιών μας, για ευνόητους λόγους- ασθένειες, πνιγμοί κλπ.

Να πούμε ακόμα πως η λύση που προτείνουμε δεν είναι πανάκια και παρουσιάζει κάποια μειονεκτήματα όπως:
·         Για να μην χαθεί μεγάλο μέρος του νερού στο έδαφος, απαιτούνται συνεχείς ρυθμίσεις της ροής της βρύσης. Το μειονέκτημα αυτό μπορεί να ξεπεραστεί, φτάνει να τοποθετήσουμε το βαρέλι λίγα μέτρα ψιλότερα από τη βρύση, χρησιμοποιώντας μια σωλήνα νερού. Η υψομετρική αυτή διαφορά θα δημιουργήσει υδροστατική πίεση και έτσι η ροή του νερού θα παραμένει σταθερή ακόμα και αν ελαττωθεί το νερό μέσα στο βαρέλι.
·         Πρέπει να γίνεται τροφοδότηση νερού στο βαρέλι, όποτε αυτό απαιτείται.
·         Πρέπει να προσέχουμε ούτως ώστε το νερό να ανανεώνεται κάθε 20-30 μέρες, ανάλογα με την εποχή.
·         Πρέπει να προσέξουμε ώστε η βρύση να έχει στο στόμιο της μεταλλικό φιλτράκι – βρύση τύπου νιπτήρα -  για να μην μπορούν οι μέλισσες να μπουν μέσα και να το φράξουν.
·         Το ενδεχόμενο να προσελκύσει μέλισσες από άλλα μελισσοκομία, με κίνδυνο την μετάδοση ασθενειών, αλλά και άλλων εντόμων, όπως σκούρκων κλπ.                                                                                                                                                                      
Θα ήταν παράληψη να μην αναφέραμε την εξαιρετική λύση που μας προσφέρουν κάποιοι εσωτερικοί τροφοδότες νερού, που όμως λίγοι από εμάς χρησιμοποιούν!
Τέλος, αν αποφασίσουμε να βάλουμε μια εξωτερική τροφοδότηση νερού, με τη χρήση ενός βαρελιού, όπως αναφέρουμε ποιο πάνω, αλλά τα μελίσσια μας έχουν ήδη συνηθίσει να πηγαίνουν κάπου αλλού – στη βρύση ενός γείτονα, που είναι και δύστροπος, για παράδειγμα – τότε έχουμε τις εξής επιλογές: Ή να μεταφέρουμε τα μελίσσια μας σε μια άλλη τοποθεσία που να απέχει 5-6 χιλιόμετρα και να τα αφήσουμε εκεί κάμποσες μέρες για να ξεχάσουν... ή να τους προσφέρουμε μια ποιο ελκυστική πηγή νερού. Αυτή για να έχει μια τέτοια ιδιότητα θα πρέπει να παρέχει κάποιο κίνητρο στις μέλισσες. Μια λύση είναι να τοποθετήσουμε μερικά κομμάτια από σφουγγάρι, βουτηγμένα μέσα σε σιρόπι, πάνω στη τάβλα απορροής του νερού ή ακόμα και να ρίξουμε ένα φακελάκι γλυκάνισο μέσα στο βαρέλι με το νερό.
Επιμέλεια: Μανόλης Δερμάτης μελισσοκόμος, συγγραφέας, ερευνητής.
www.promelis.gr -- promelis@hotmail.gr

Η μελισσοκομία μαθαίνεται στην πράξη: Τα μελίσσια το κόστος και οι δυσκολίες!



«Ένα στατικό μελίσσι δίνει περίπου 8 με 10 κιλά, ενώ η νομαδική μελισσοκομία αποφέρει έως και 60 κιλά μέλι» τονίζει ο κ. Κωνσταντίνος Μυγδανάλευρος.

Η συνταξιοδότηση συνήθως καθηλώνει ακόμα και νέους ανθρώπους σε έναν καναπέ. Αυτό ακριβώς ήθελε να αποφύγει ο κ. Κωνσταντίνος Μυγδανάλευρος, όταν βγήκε στη σύνταξη. Έφυγε από το στρατό στα 54 του χρόνια και αναζητούσε μανιωδώς χόμπι. Στην αρχή σκέφτηκε τα αμπέλια, αλλά τελικά άλλαξε γνώμη και στράφηκε στη μελισσοκομία, ενώ παράλληλα ανακάλυπτε και τη χαρά της φωτογραφίας. Μέσα σε δέκα χρόνια έχει αποκτήσει 150 μελίσσια και έχει… χαλάσει έξι φωτογραφικές μηχανές, απαθανατίζοντας τις εργατικές του μέλισσες και τη φύση που τις περιβάλλει.

Ξεκίνησε το 2002 και έζησε, όπως λέει ο ίδιος, δέκα χρόνια παθιασμένα, ερωτεύτηκε τρελά τη μελισσοκομία. Αγόρασε δύο-τρία μελίσσια για να δει αν του ταιριάζει και έπεσε με τα μούτρα. Διάβαζε οτιδήποτε σχετικό με τις μέλισσες, μάθαινε στην πράξη και παρακολουθούσε σεμινάρια και διαλέξεις καθηγητών του αντικειμένου. Τώρα πλέον βγάζει δύο τόνους μέλι το χρόνο και μιλά για τα όσα έχει μάθει αυτά τα δέκα χρόνια.



Τα μελίσσια
Ο κ. Μυγδανάλευρος ξεκαθαρίζει πως υπάρχουν αρκετά είδη μελιού, το καθένα διαφορετικό και κάποια είναι παρεξηγημένα. Το ανθόμελο που βγαίνει από νέκταρ, το πευκόμελο, το θυμαρίσιο μέλι, τα μελιτώματα και όχι μόνο. Ανάλογα την εποχή και την τοποθεσία βγαίνει και άλλο μέλι.

«Ένα στατικό μελίσσι δίνει περίπου 8 με 10 κιλά, ενώ η νομαδική μελισσοκομία αποφέρει έως και 60 κιλά μέλι», υπογραμμίζει, εξηγώντας γιατί πρέπει να γίνονται περίπου πέντε με έξι «μετακομίσεις» μελισσιών το χρόνο. Οι μελισσοκόμοι γνωρίζουν τα μέρη που πρέπει να πάνε τα μελίσσια τους, ανάλογα με την εποχή του χρόνου. Πολλές φορές παρακαλούν ιδιώτες να τα βάλουν στην άκρη του χωραφιού τους ή ζητούν άδειες για να μπουν σε κοινοτικά χωράφια. Προσπαθούν πάντα να έχουν βοηθητικές ανθοφορίες, να υπάρχουν διαφορετικά άνθη απ’ όπου μπορεί η μέλισσα να μαζέψει νέκταρ, όπως το αγκάθι, η λυγαριά κ.ά. -Στη Βόρεια Εύβοια πηγαίνουν για τα πεύκα. Αφότου κάηκε η Χαλκιδική, το πιο κοντινό μέρος με πευκοδάση είναι αυτό.

-Την άνοιξη πάνε για ρίκι στη Θεσσαλία, ενώ στην υπόλοιπη Ελλάδα προσφέρονται γι’ αυτό η Κομοτηνή και ο Βόλος.

-Τον Ιούνιο μεταφέρονται στα παράλια της Λάρισας για τις καστανιές.

-Από τον Ιούλιο έως το Σεπτέμβριο βρίσκονται σε μέρη πεδινά που υπάρχει βαμβάκι και βγαίνει μέλι, που αν και παρεξηγημένο είναι καλό.

Τα μελιτώματα που είναι ζωικής παραγωγής μέλι, βγαίνουν στα ορεινά. Έντομο που παρασιτεί, ο εργάτης, μοιάζει με σπόρους από πεπόνι. Πηγαίνει στα πεύκα στο βορινό μέρος, μεγαλώνει, βάζει τα ράμφη του στον κορμό του δέντρου, ρουφά τους χυμούς του και αποβάλλει ζάχαρα. Η μέλισσα το παίρνει και κάνει μέλι.

Ο δάσκαλοςΗ μελισσοκομία μαθαίνεται στην πράξη και γι’ αυτό πρέπει να έχει κάποιος καλό δάσκαλο. Ο κ. Μυγδανάλευρος θεωρεί πως είχε και έχει πολύ καλούς δασκάλους. Μάλιστα, ακόμα τους καλεί και τους συμβουλεύεται όταν έχει απορίες ή κάποιο πρόβλημα.

Έχει και ο ίδιος μαθητές. Παίρνουν μελίσσια και τους μαθαίνει τα μυστικά. Φέτος έχει τέσσερις μαθητές, πέρυσι επτά και το 2010 είχε τρεις. Πρόκειται για συνταξιούχους, απόστρατους, αλλά και νέους, γεωπόνους, ανθρώπους με πτυχία και περγαμηνές. Δυσκολεύονται με τη σημερινή κατάσταση και μαθαίνουν ακόμα μια τέχνη για να συμπληρώσουν το εισόδημά τους. Τους διδάσκει περίπου ένα χρόνο. Μετακινούνται όλοι μαζί και μαθαίνουν επί το έργον. Συνεχίζει, βέβαια, να τους δίνει συμβουλές από τη Λάρισα.



Το κόστος
Οι ενδιαφερόμενοι θα πρέπει να ξεκινήσουν την άνοιξη με τα πρώτα τους μελίσσια. Αγοράζουν σε πρώτη φάση πέντε παραφυάδες, της οποίας το κόστος ανέρχεται από 10 έως 15 ευρώ η μία. Τί είναι παραφυάδες; Τρία πλαίσια με ένα γόνο στη μέση και τη βασίλισσα. Στα άλλα δύο πλαίσια υπάρχει τροφή, γύρη και μέλι. Η κυψέλη μπορεί να κοστίσει από 30 έως 45 ευρώ, ενώ αν ο ενδιαφερόμενος την έχει, το κόστος περιορίζεται στα 60 ευρώ περίπου. Στη συνέχεια θα πρέπει να αγοράσει σιρόπι για να χτίσουν οι μέλισσες τα κεριά τους. Το κόστος της ζάχαρης για να γίνει το σιρόπι φτάνει τα είκοσι ευρώ ανά κυψέλη, για 15-20 κερήθρες. Αλλιώς, για ένα κιλό κερήθρες πρέπει να καταναλωθούν 4-5 κιλά μέλι. Από την άλλη μεριά, για να βγάλει η μέλισσα ένα κιλό νέκταρ, πρέπει να πάει σε 90.000 άνθη. Και για ένα κιλό μέλι απαιτούνται 7-8 κιλά νέκταρ.

Το κόστος για ένα μελίσσι στην αρχή είναι στα εκατό ευρώ. Π.χ. για είκοσι μελίσσια φτάνει στα 2.000 ευρώ. Αλλά αν δουλέψει κανονικά, θα έχει τη δυνατότητα απόσβεσης, θα πάρει 1.000 με 1.300 ευρώ. Οι διαδικασίες πρέπει να ξεκινήσουν το Μάιο, για να έχει ο μελισσοκόμος παραγωγή μέχρι τον Αύγουστο. Αν γίνουν όλα σωστά, θα βγουν από πέντε έως δέκα κιλά μέλι από ένα μελίσσι. Φυσικά, όσο περνά ο καιρός, μειώνονται και οι δουλειές που πρέπει να γίνουν. Είναι μια ασχολία που αφήνει κάτι. Ο ίδιος ο κ. Μυγδανάλευρος δηλώνει πως δεν έχει μπει ποτέ μέσα… «Εάν πάρει στα σοβαρά κάποιος τη μελισσοκομία, θα έχει καλά αποτελέσματα εξαρχής», σημειώνει.

Οι δυσκολίες
«Το μελίσσι τρέφεται με πετρέλαιο», λέει ο κ. Μυγδανάλευρος, εννοώντας πως το κόστος της μελισσοκομίας ανεβαίνει κατακόρυφα με τις μετακινήσεις που πρέπει να γίνονται. Παράλληλα, δεν είναι λίγα τα προβλήματα που προκύπτουν από τη στιγμή που το μελίσσι είναι μακριά και δεν μπορεί ο μελισσοκόμος να το προσέχει συνέχεια. Το Σεπτέμβριο μια αρκούδα «επισκέφθηκε» τα μελίσσια του κ. Μυγδανάλευρου και χτύπησε πέντε κυψέλες. Τον Ιούλιο κάηκαν αρκετά μελίσσια, ο ΕΛΓΑ επισκέφθηκε το μέρος, αλλά ακόμα δεν του έχει δοθεί κάποια αποζημίωση. Ακόμα, υπάρχει και το φαινόμενο των κλοπών. Φέτος, του έκλεψαν ακόμα 17 κυψέλες

Πεύκο: Πως βλέπουμε αν ο εργάτης δίνει μέλι; Ποιους χειρισμούς πρέπει να ακολουθήσουμε;



Δείτε πως βλέπουμε αν ο εργάτης στα πεύκα δίνει μέλι! Όλοι οι χειρισμοί για την δύσκολη αυτή νομή και τρύγος μελιού από την Άγρια Μέλισσα!


Γυρεόπιτα για αύξηση γόνου και φουλ ανάπτυξη


ΝΕΑ ΔΟΚΙΜΑΣΜΕΝΗ ΣΥΝΤΑΓΗ!

Τώρα το καλοκαίρι με την έλλειψη ανθοφοριών και γύρης είναι επιτακτική η ανάγκη τροφοδότησης με γυρεόπιτα έτσι ώστε να ρίξουν γόνους τα μελίσσια και να αυξηθεί ο πλυθησμός. Όταν ένα μελίσσι ξεμείνει από γύρη έχει σαν αποτέλεσμα να μην γεννά η βασίλισσα και κατά συνέπεια να μην υπάρχει ανάπτυξη. Αυτό εμείς δεν το θέλουμε ειδικά αν θέλουμε να διατηρήσουμε δυνατά μελίσσια για το πεύκο, η να αναπτύξουμε τις παραφυάδες μας!

Η λεγόμενη γυρεόπιτα είναι μια άριστη λύση για τις περιόδους που η φύση δεν παρέχει αρκετή γύρη στα μελίσσια. Οι ανάγκες για γύρη αυξάνονται όταν γίνεται εκτροφή γόνου και ιδιαίτερα την καλοκαιρινή περίοδο είναι απαραίτητη για την αντιμετώπιση των ασθενειών και του βαρρόα. Ακολουθεί η συνταγή για την παρασκευή γυρεόπιτας, ελεγμένη από το Γεωπονικό Πανεπιστήμιο:

ΣΚΕΥΗ
  1. Κουβάς ή μεγάλη λεκάνη
  2. Μεγάλη κουτάλα
  3. Ζυμωτήριο ή πολύ μεγάλη λεκάνη
  4. Σακουλάκια για τη συσκευασία
  5. Ζυγαριά

ΥΛΙΚΑ
  • 4 κιλά ζάχαρη άχνη
  • 2 κιλά σογιάλευρο
  • ½ κιλό φρέσκια μαγιά αρτοποιίας
  • 1 κιλό φρέσκια γύρη
  • 1κιλό μέλι
  • 1 ½ λίτρο νερό (χλιαρό )
  • (για 10 περίπου κιλά)

Ποσοστιαία αναλογία για το υποκατάστατο γύρης
40% ζάχαρη άχνη
20% σογιάλευρο
5% νωπή μαγιά αρτοποιίας
10% μέλι
15% νερό
Το ζυμάρι θα περιέχει 13% πρωτεΐνη και 53% υδατάνθρακες

Οδηγίες για την παρασκευή
Η ζάχαρη άχνη πρέπει να είναι λεπτοαλεσμένη και να μην περιέχει άμυλο
Η μαγιά αρτοποιίας θα πρέπει να είναι φρέσκια γιατί έχει περισσότερα θρεπτικά συστατικά και λόγω κόστους. Η γύρη θα πρέπει να είναι φρέσκια που έχει συλλεχθεί από το δικό μας μελισσοκομείο για αποφυγή μετάδοσης ασθενειών και να έχει συντηρηθεί στην κατάψυξη. Το νερό πρέπει να είναι χλιαρό για να διαλυθεί καλά η μαγιά η γύρη και το μέλι.

Γύρη

Άχνη ζάχαρη

Νωπή γύρη

Νωπή μαγιά αρτοποιίας

Σογιάλευρο

Χλιάρο νερό

Ζυμωτήριο

Αναμειγνύουμε τη γύρη , τη μαγιά ,το μέλι και τη μισή ποσότητα του νερού.



Ανακατεύουμε καλά για να διαλυθούν τα υλικά.


Στο ζυμωτήριο βάζουμε τη ζάχαρη άχνη με το σογιάλευρο και ανακατεύουμε. Στη συνέχεια ρίχνουμε το υγρό μείγμα σιγά σιγά

Προσθέτουμε σιγά σιγά το νερό



Χωρίζουμε ανά 500gr και βάζουμε σε σακουλάκια


Πιέζουμε για να έχουμε ομοιόμορφη επιφάνεια



Συντηρούμε στο ψυγείο. Ένα σακουλάκι υποκατάστατου γύρης μπορεί να εκθρέψει ένα ολόκληρο πλαίσιο γόνου, δηλαδή 6.000 περίπου νέες μέλισσες.
Η συνταγή εκτελέστηκε από την Αγγελική Παντελαίου με επιβλέποντα τον κ. Πασχάλη Χαριζάνη στο Γεωπονικό Πανεπιστήμιο Αθηνών

Πέμπτη, 30 Ιουλίου 2015

"Μελισσογύρη": Ένα συμπληρωματικό έσοδο για τους μελισσοκόμους!



Σήμερα θα αναφερθούμε για τη γύρη που συλλέγουν οι μέλισσες, στις εξαιρετικές της ιδιότητες και στις επιχειρηματικές προοπτικές που προσφέρει στους Έλληνες μελισσοκόμους, η εμπορική εκμετάλλευση αυτού του προϊόντος.
Πριν όμως να προχωρήσουμε σε όλα αυτά τα επί μέρους θέματα, θεωρούμε σκόπιμο να διευκρινίσουμε τη διαφορά που υπάρχει μεταξύ της απλή γύρης που εξάγεται από την επεξεργασία κάποιων γυρεοφόρων φυτών και της γύρης που συλλέγουν και αποθηκεύουν οι μέλισσες.

Ας θυμηθούμε πρώτα ότι η γύρη δεν είναι τίποτε άλλο, παρά το αρσενικό γενετικό συστατικό των φυτών – το σπέρμα τους θα λέγαμε- που μεταφέρεται από τους στήμονες στους ύπερους των φυτών, προκειμένου αυτά να πολλαπλασιαστούν. Έχει τη μορφή σκόνης, έχει διάφορα χρώματα και η γεύση της συνήθως είναι πικρή και σε λίγες περιπτώσεις πικρόγλυκια.

Υπάρχουν δύο είδη γύρης, η ανεμόφιλη, που μεταφέρεται  με τον άνεμο και η εντομόφιλη που μεταφέρεται από επικονιαστές, με κυρίαρχους τις μέλισσες. Η κάθε μέλισσα μεταφέρει σε κάθε της ταξίδι δυο μόνο φορτία με τα πίσω της πόδια, σε μορφή σφαιρικής μάζας που για να έχει σταθερή δομή έχουν ανακατέψει με νέκτραρ. Το βάρος της κάθε τέτοιας σφαίρας είναι 10 mg -20 και οι δυο μαζί –  και η κάθε μέλισσα χρειάζεται περίπου μια ώρα για να κάνει αυτή τη συλλογή.

Να θυμηθούμε ακόμα πως η κάθε μέλισσα μαζεύει συνήθως γύρη από τα ίδια φυτά κατά τη διάρκεια μιας πτήσης και μόνο σε πολύ ειδικές περιπτώσεις κάνει μείξη αυτών. Το μείγμα αυτό γυρεόκκοκων και νέκταρος, αποθηκεύεται από τις μέλισσες στις κηρήθρες, αποτελούν τη βασική τροφή προνυμφών και νεαρών εργατριών,  και είναι το αποκαλούμενο «μελισσόψωμο», που αποτελεί την βασική πρώτη ύλη παραγωγής βασιλικού πολτού - δεν είναι καθόλου τυχαίο που κάποιοι  ονομάζουν τον βασιλικό πολτό και  «υγρή γύρη»!!!

Αυτή λοιπόν η μελισσογύρη, έχει διαφορετική σύσταση και μεγαλύτερη θρεπτική αξία από την απλή γύρη που συλλέγεται κατ ευθείαν από τα φυτά και επί πλέον έχει την ιδιότητα να δρα καταλυτικά στην αφομοίωση και απορρόφηση των τροφών από το πεπτικό σύστημα του ανθρώπινου οργανισμού.
Είναι πλούσια σε πρωτεΐνες, αμινοξέα, λιπίδια και σάκχαρα. Ακόμα περιέχει υδατάνθρακες και αρκετά ένζυμα, κάποια από τα οποία έχουν προστεθεί από τις μέλισσες και είναι εκείνα που συμβάλουν στην καταλυτική συμπεριφορά αυτού του φυσικού προϊόντος, όταν λαμβάνεται σαν τρόφιμο από τον άνθρωπο.

Η γύρη, μαζί με τον βασιλικό πολτό, θεωρούνται τα πιο πρωτεϊνούχα προϊόντα της φύσης και ξεπερνά σε περιεκτικότητα πρωτεΐνης, ανά μονάδα βάρους, ακόμα και αυτό τού μοσχαρίσιου κρέατος.
Θα ήταν παράληψη, αν δεν αναφέραμε επίσης πως το ένα τρίτο περίπου των συστατικών της γύρης παραμένουν άγνωστα - ακόμα και σε εργαστηριακές αναλύσεις.
Αυτό ίσως το γεγονός κάνει την γύρη – για τον ίδιο λόγο και τον βασιλικό πολτό – να περιβάλλεται από ένα «μυθική» πέπλο.

Οι αναφορές για θαυματουργές ιδιότητες αυτού του φυσικού προϊόντος, αγγίζουν κάποιες φορές, τα όρια της υπερβολής και δεν στηρίζονται παρά σε διαδόσεις και ανεπιβεβαίωτες ιστορίες.
Από την άλλη, οι καταγεγραμμένες και πιστοποιημένες ιδιότητες της γύρης είναι πάρα πολλές και η κατανάλωσή της σαν διατροφικό συμπλήρωμα του ανθρώπου, έχει αναμφισβήτητα οφέλη.

Κάποιες απ αυτές έχουν απλά παρατηρηθεί εμπειρικά, που όμως η μακρόχρονη και επαναλαμβανόμενη εμφάνιση τους, τις κάνει σχεδόν απόλυτα αξιόπιστες. Αλλά και από πλευράς επιστημονικών παρατηρήσεων έχουν καταγραφεί θετικά αποτελέσματα, ιδιαίτερα στη θεραπεία του προστάτη, στις διουρητικές της ιδιότητες, στην αύξηση της όρεξης, στα προβλήματα εμμηνόπαυσης των γυναικών και στην αντιμετώπιση ήπιων αλλεργικών συμπτωμάτων. Ακόμα βελτιώνει την γενική φυσική κατάσταση, την υγεία και τον μεταβολισμό των οργανισμών, και αυτό ισχύει τόσο για τους ανθρώπους όσο και για τα ζώα!

Σήμερα βρίσκονται σε εξέλιξη επιστημονικές έρευνες για τις «θεραπευτικές» ιδιότητες της μελισσογύρης – το ίδιο συμβαίνει και για όλα τα άλλα προϊόντα και υποπροϊόντα της μέλισσας – μερικά από τα οποία είναι: Αντιμετώπιση κακοήθους αναιμίας, ρύθμιση εντερικής λειτουργίας, ρύθμιση αρτηριακής πίεσης και καταπολέμησης της αϋπνίας.

Σε κάθε περίπτωση, η μελισσογύρη έχει ισχυρή αντιβακτηριακή δράση, που οφείλεται κυρίως στα στοματικά ένζυμα που προσθέτουν οι μέλισσες κατά την συλλογή της γύρης, όταν την αναμειγνύουν με νέκταρ, προκειμένου να την κάνουν σβόλους και να μπορέσουν να την μεταφέρουν.

Αυτή η ιδιότητα της μελισσογύρης, είναι ένα ακόμα χαρακτηριστικό που δεν έχει η κοινή γύρη που συλλέγεται κατ ευθείαν από τα λουλούδια και ένα ακόμα συγκριτικό πλεονέκτημα σε σχέση με αυτή.

Έως και πριν από λίγα χρόνια η εμπορική εκμετάλλευση της φρέσκια φυσικής μελισσογύρης ήταν σχεδόν ανύπαρκτη. Αυτό οφειλόταν σε διάφορους παράγοντες, οι δυο βασικότεροι των οποίων ήταν η έλλειψη πληροφόρησης των καταναλωτών για τις ευεργετικές ιδιότητες της μελισσογύρης σαν συμπλήρωμα διατροφής, αλλά και στις δυσκολίες περισυλλογής της.

Η εξέλιξη και χρήση των σύγχρονων γυρεοπαγίδων που τοποθετούνται στις εισόδους των κυψελών, επιτρέπουν τη συλλογή μεγάλων ποσοτήτων μελισσογύρης, κυρίως την άνοιξη, γεγονός που δίνει τη δυνατότητα στους μελισσοκόμους να δημιουργήσουν μια συμπληρωματική πηγή εσόδων.

Θα πρέπει να σημειωθεί πως μια τέτοια εκμετάλλευση θα μπορούσε να αποτελέσει και την κύρια πηγή εσόδων μιας μελισσοκομικής δραστηριότητας. Σε αυτή όμως την περίπτωση, θα πρέπει να τηρηθούν κάποιοι κανόνες και να εφαρμοστούν κάποιες τεχνικές, προκειμένου να καταφέρουμε να μεγιστοποιήσουμε τα προσδοκώμενα έσοδά μας.

Επιγραμματικά θα μπορούσαμε να αναφερθούμε σε κάποιες προδιαγραφές που θα πρέπει να έχουν οι γυρεοπαγίδες, όπως:
Η γυρεοπαγήδα να είναι εργονομικά κατασκευασμένη, να μη τραυματίζει τις μέλισσες και να έχει ικανοποιητική χωρητικότητα.
Η γυρεοπαγίδα να προστατεύεται από τη βροχή.
Το μάτι (άνοιγμα) του πλέγματος να έχει το όπτιμουμ (άριστο) μέγεθος για να κατακρατεί μεν τη γύρη που μεταφέρουν οι μέλισσες, μα όμως να μην προκαλεί κυκλοφοριακή συμφόρηση στο πήγαινε-έλα των μελισσών.
Να έχει προβλεφθεί ειδική είσοδος για τους κηφήνες.

Οι συνάδελφοι μελισσοκόμοι που θα ήθελαν να ασχοληθούν με αυτή τη δραστηριότητα «επαγγελματικά», θα πρέπει ακόμα να γνωρίζουν πως δεν πρέπει να τοποθετούν γυρεοπαγίδες νωρίς την άνοιξη, γιατί την εποχή αυτή οι ανάγκες των μελισσών σε γύρη είναι μεγάλες. Ακόμα θα πρέπει να τοποθετήσουν γυρεοπαγίδες σε όλες τις κυψέλες του μελισσοκομείου τους, γιατί αν κάποιες δεν έχουν, γίνονται η εναλλακτική επιλογή των συλλεκτριών, που ενστικτωδώς μπαίνουν εκεί όπου.... τα πράγματα είναι πιο εύκολα.

Ένα μικρό «μειονέκτημα» αυτής της δραστηριότητας είναι πως όταν γίνεται συστηματικά, μειώνεται αισθητά η ποσότητα της παραγωγής μελιού. Από την άλλη, υπάρχει το σοβαρό πλεονέκτημα πως ακόμα και σε κακές μελισσοκομικές χρονιές που η νεκταροέκκριση είναι φτωχή, η συλλογή της γύρης παραμένει σταθερή!

Μετά τη συλλογή της γύρης απαιτείται ο καθαρισμός της, η κατάψυξή της, η αποξήρανσή της και η συσκευασία της σε γυάλινα ή πλαστικά, αδιαφανή σκουρόχρωμα βάζα. Στη συνέχεια η αποθήκευσή της γίνεται στο ψυγείο (συντήρηση) και η διακίνησή της με όλους τους κανόνες διακίνησης ευπαθών προϊόντων. Η διατήρησή της σε αυτή την κατάσταση, φτάνει έως και τα δυο χρόνια, χωρίς να έχει χάσει κάποια από τα θρεπτικά-θεραπευτικά συστατικά της.

Κλείνοντας, να αναφέρουμε πως η τιμή της γύρης δεν είναι σταθερή και πως κυμαίνεται από 20 έως 40 ευρώ το κιλό, ανάλογα με την εποχή, την περιοχή, το έτος μα και το «προσωπικό» δίκτυο διακίνησης που διαθέτει ο κάθε ένας μελισσοκόμος – αυτό είναι εξ άλλου και το σπουδαιότερο στοιχείο στη διαμόρφωση της τιμής όλων των μελισσοκομικών μας προϊόντων!
Επιμέλεια: Μανόλης Δερματης, ερευνητής μελισσοκόμος, συγγραφέας του βιβλίου "Η Ιστορία Μιας Βασίλισσας"

Ιταλική βασίλισσα (Apis mellifera ligustica)



Ιταλική βασίλισσα (ligustica) δείτε την από κοντά ψάχνοντας για να γεννήσει! Η ράτσα αυτή έχει πολύ χαρακτηριστικούς πορτοκαλί δακτηλιούς στις εργάτριες ενώ η βασίλισσα είναι ανοιχτόχρωμη και γεννάει περισσότερο από τις δικές μας φυλές. Η ράτσα αυτή πολύ είναι καλή για την αναπαραγωγή σμηνών για την παραγωγή βασιλικού πολτού αλλά και μελιού!


Έχω πρόβλημα σε αρκετά μελίσσια με την κιμωλίαση. Πέστε μου τι να κάνω.



Η ασκοσφαίρωση ή κιμωλίαση ευνοείται από βροχερή και υγρή άνοιξη, ξηρό καλοκαίρι με υψηλές θερμοκρασίες, άσκοπους ή πρόωρους χειρισμούς νωρίς την άνοιξη, τροφοδοσία των μελισσιών με γύρη που περιέχει σπόρια της ασθένειας (μουμιοποιημένες προνύμφες) ή με ξινισμένα μέλια, η παραμονή στις κυψέλες μαύρων παλιών κηρηθρών, η κακή διατροφή, ιδιαίτερα τους φθινοπωρινούς μήνες, οι κακές συνθήκες ξεχειμωνιάσματος και η μεγάλη προσβολή από βαρρόα. Η γενετική προδιάθεση παίζει επίσης σημαντικό ρόλο στην εμφάνιση της αρρώστιας.

Για την αντιμετώπισή της διατηρούνται δυνατά μελίσσια, απομακρύνονται οι μουμιοποιημένες προνύμφες από τη βάση και την είσοδο της κυψέλης, ανανεώνονται οι κηρήθρες, αντικαθίστανται οι βασίλισσες κάθε δεύτερη χρονιά, το μελισσοκομικό υλικό απολυμαίνεται με φλόγιστρο, ή ποτάσα, οι κηρήθρες με βαριά προσβολή καίγονται, αποφεύγονται οι συχνές επιθεωρήσεις και οι επεμβάσεις νωρίς την άνοιξη και διευκολύνεται ο αερισμός και η απομάκρυνση της υγρασίας από την κυψέλη.

Όσο αφορά την αντιμετώπιση με χημικά μέσα, δεν υπάρχει εγκεκριμένο σκεύασμα εναντίον της Ασκοσφαίρωσης στην Ελλάδα και γενικά στις χώρες μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Παλαιότερα χρησιμοποιήθηκε το σορβικό κάλι, ο θειικός χαλκός, μίγμα από πυροθειώδες νάτριο, βενζοϊκό νάτριο, σαλικυλικό νάτριο και προπιονικό κάλι, ή μίγμα σορβικού καλίου και προπιονικού νατρίου (Θρασυβούλου και συν. 1988). Οι ουσίες αυτές βοηθούν στον περιορισμό της ασθένειας, επηρεάζουν όμως αρνητικά το γόνο και μετά την διακοπή της θεραπευτικής αγωγής  η ασθένεια επανεμφανίζεται.

Σε περιπτώσεις βαριάς προσβολής απομακρύνονται τα προσβεβλημένα πλαίσια, περιορίζεται το μελίσσι στα πλαίσια που μπορεί να καλύψει και τροφοδοτείται για ένα περίπου μήνα με ζαχαροζύμαρο. Το συχνό καθάρισμα της βάσης βοηθά σημαντικά γι’ αυτό και θα πρέπει να χρησιμοποιούνται κυψέλες με κινητές βάσεις.

Εργαστήριο Μελισσοκομίας ΑΠΘ

Νέο Μελισσοκομικό πάρκο στην Θεσσαλονίκη! Μπράβο στην ANEL STANDARD!



Η ANEL έχοντας στην διάθεση της ένα μεγάλο οικόπεδο αξιοποίησε τον χώρο δημιουργώντας ένα μοναδικό για την Ελλάδα και σπάνιο για τα διεθνή δεδομένα μελισσοκομικό πάρκο, επισκέψιμο από μικρούς και μεγάλους ώστε να γνωρίσουν την μέλισσα και τη μελισσοκομική πρακτική.

Το μελισσοκομικό πάρκο της Anel Standard ξεκινάει την λειτουργία του δίπλα απο το νέο υποκατάστημα της εταιρείας, στην περιοχή του Νέου Ρυσίου – Θεσσαλονίκη, στο 17ο χλμ Εθνικής οδού Θεσσαλονίκης – Μουδανιών (παράλληλος δρόμος).

Οι επισκέπτες μπορούν να περιηγηθούν σε τρείς θεματικούς χώρους μαζί με έναν μελισσοκόμο – ξεναγό του καταστήματος ο οποίος θα μεταδώσει τις γνώσεις του στα ελληνικά και στα αγγλικά. Θα έχουν την δυνατότητα να μάθουν για την μέλισσα ως οργανισμό, να γνωρίσουν τα εργαλεία του μελισσοκόμου (στολές, καπνιστήρια, ξέστρα, μελιτοεξαγωγείς, εργαλεία απολεπισμού κ.α.), να δούνε τις διαφορετικές κυψέλες που χρησιμοποιούν οι μελισσοκόμοι, να γνωρίσουν τα προϊόντα της μέλισσας (μέλι, κερί, γύρη, πρόπολη, βασιλικός πολτός, δηλητήριο) και τους τρόπους με τους οποίους αυτά συλλέγονται.

Με μία επίσκεψη στο πάρκο μπορείτε επίσης να ξεκουραστείτε στο χώρο ανάπαυσης και να απολαύσετε δροσερό γιαούρτι με μέλι, να δοκιμάσετε πολλές διαφορετικές ποικιλίες μελιού καθώς και να αγοράσετε άριστης ποιότητας προϊόντα από έλληνες παραγωγούς όπως μέλι, πρόπολη (σε ακατέργαστη μορφή και σε βάμμα), γύρη, βασιλικό πολτό, διάφορα είδη βοτάνων (ρίγανη, φασκόμηλο, λουίζα, χαμομήλι κ.α.), παστέλια με μέλι καθώς και καλλυντικά από μελισσοκομικά προϊόντα, σαπούνια και παιχνίδια.

Οι Κυψέλες Μελισσών
Παρατηρήστε από ασφάλεια πίσω από τζάμι (μέσα σε κυψέλες παρατήρησης) τις μέλισσες να δουλεύουν πάνω στις κηρήθρες τους ή επισκεφθείτε το μελισσοκομείο που έχει η εταιρεία στο οικόπεδο και δείτε τις μέλισσες να πετάνε στις κυψέλες τους.


Το μελισσοκομικό πάρκο σε φωτογραφίες!









Περισσότερες πληροφορίες εδώ: honeypark.gr

Μετά τις 26/11/2015 κανένας αγρότης δεν αγοράζει φυτοφάρμακα χωρίς πιστοποιητικό




Τι απαιτεί η νομοθεσία Μετά την 26η Νοεμβρίου 2015, η λιανική πώληση γεωργικών φαρμάκων για επαγγελματική χρήση και η εφαρμογή τους στις καλλιέργειες θα επιτρέπεται μόνο σε πρόσωπα στα οποία έχει χορηγηθεί Πιστοποιητικό Γνώσης Ορθολογικής Χρήσης των Γεωργικών Φαρμάκων (νόμος 4036/ 2012, άρθρο 33, παρ. 4 και Κοινοτική Οδηγία 2009/128/ΕΚ).

Διαδικασία Απόκτησης Πιστοποιητικού από τους καλλιεργητές

Το Πιστοποιητικό Ορθολογικής Χρήσης Γεωργικών Φαρμάκων χορηγείται απ’ ευθείας από το Υπουργείο Παραγωγικής Ανασυγκρότησης, Περιβάλλοντος και Ενέργειας. Το Υπουργείο έχει οργανώσει σύστημα εξετάσεων από το διαδίκτυο (ίντερνετ). Κάθε καλλιεργητής παίρνει μέρος σε εξετάσεις που γίνονται μόνο σε εξεταστικά κέντρα τα οποία έχει εγκρίνει το Υπουργείο. Οι καλλιεργητές εξετάζονται σε ομάδες 20 ατόμων περίπου σε αίθουσα του εξεταστικού κέντρου, πάνω σε υπολογιστές. Απαντούν σε ερωτήσεις του Υπουργείου που εμφανίζονται στους υπολογιστές τη στιγμή της εξέτασης. Το Υπουργείο έχει δημιουργήσει ένα σύστημα με 221 ερωτήσεις για όλες τις γνώσεις που πρέπει να έχει ο καλλιεργητής, για την αποτελεσματικότητα των ψεκασμών και για την προστασία των ψεκαστών, των καταναλωτών και του περιβάλλοντος. Κάθε εξεταζόμενος πρέπει να απαντήσει σε 50 ερωτήσεις που διαλέγει τυχαία ο υπολογιστής από τις 221. Κάθε ερώτηση δίδεται με 4 πιθανές απαντήσεις από τις οποίες ο εξεταζόμενος πρέπει να διαλέξει τη μία που είναι σωστή, μέσα σε ορισμένο χρόνο. Οι απαντήσεις του πρέπει να είναι σωστές σε 35 ερωτήσεις τουλάχιστον από τις 50. Σε κάθε εξεταζόμενο δίδονται διαφορετικές ερωτήσεις και με άλλη σειρά απαντήσεων. Κατά την εξέταση υπάρχουν επιτηρητές. Την ώρα της εξέτασης μπορούν να επισκεφθούν το Κέντρο Εξέτασης οι Επιθεωρητές του Υπουργείου που βρίσκονται σε κάθε πόλη για να διαπιστώσουν ότι όλα γίνονται σωστά.

Έχει κόστος για τον καλλιεργητή η απόκτηση του Πιστοποιητικού;

Ναι. Για την εξέταση ένα παράβολο για το Υπουργείο. Αυτό είναι 25 ευρώ μέχρι τις 31 Αυγούστου 2015 και 50 ευρώ μετά την 1 Σεπτεμβρίου 2015. Επιπλέον είναι το κόστος του Κέντρου εξέτασης. Αν ο καλλιεργητής χρειάζεται επιπλέον γνώσεις, απαιτούνται μαθήματα κατάρτισης που έχουν και αυτά κάποιο κόστος κατά περίπτωση.

Τι γνώσεις απαιτούνται για επιτυχία στην εξέταση;

Για να έχει τις απαραίτητες γνώσεις ένας καλλιεργητής δεν επαρκεί μόνο η εμπειρία των ψεκασμών που έχει, ακόμα και για πολλά χρόνια.Είναι απαραίτητο να έχει μελετήσει πολλά σχετικά θέματα. Αν ο καλλιεργητής δεν έχει αυτές τις γνώσεις πρέπει να κάνει μαθήματα κατάρτισης από ειδικούς Γεωπόνους. Πολλοί γεωργοί και ψεκαστές έχουν πραγματικά μακρόχρονη εμπειρία στην εφαρμογή των γεωργικών φαρμάκων στις καλλιέργειες, ίσως και ευρύτερη μόρφωση. Όμως οι κοινοτικές και οι νομοθετικές απαιτήσεις έχουν αυξηθεί πολύ τα τελευταία χρόνια. Τώρα πλέον, πέρα από την αποτελεσματικότητα των ψεκασμών για την καταπολέμηση εντόμων, ασθενειών και ζιζανίων, η νομοθεσία δίνει πολύ μεγάλη σημασία στην ασφάλεια της χρήσης των γεωργικών φαρμάκων, για τον ίδιο τον καλλιεργητή και για τον καταναλωτή των γεωργικών προϊόντων, αλλά και για το περιβάλλον. Στις περισσότερες περιπτώσεις λοιπόν η εμπειρία των ψεκασμών, ίσως και κάποιες επιπλέον πληροφορίες που έχουν μερικοί καλλιεργητές, δεν επαρκούν για επιτυχία στις εξετάσεις.

www.dikaiologitika.gr

Τετάρτη, 29 Ιουλίου 2015

Τσιμπήματα μελισσών : Αποτελεσματικοί τρόποι αποφυγής τους



Ένα νέο άρθρο και σήμερα αφιερωμένο σε όλους τους μελισσοκόμους που διαβάζουν το blog μας. Σήμερα θα μιλήσουμε για τα τσιμπήματα των μελισσών οπως και τους τρόπους που μπορούμε αποτελεσματικά να τα αποφύγουμε.

Πως μπορούμε να "εναρμονιστούμε" με το μελισσοκομείο μας , χωρίς να ερεθίζουμε τα ευαίσθητα "νεύρα" των κοριτσιών μας!!!

Κάποια μικρά αλλά τόσο σημαντικά μυστικά θα σας αποκαλύψουμε στην σημερινή μας ανάρτηση!!!!

Κοιμούνται ή όχι οι μέλισσες? Επιτέλους όλη η αλήθεια!


Αν ένας νέος μελισσοκόμος ρωτήσει κάποιον παλαιότερο, αν και πως κοιμούνται οι μέλισσες... ίσως να μην καταφέρει να πάρει κάποια συγκεκριμένη απάντηση.

Αυτό θα συμβεί γιατί πολλοί από εμάς έχουμε κάπως συγκεχυμένα τις σχετικές πληροφορίες στο μυαλό μας και οι απαντήσεις που συνήθως δίνουμε, σε ένα τέτοιο υποθετικό ερώτημα, περιέχουν αντιφάσεις.

Σήμερα θα προσπαθήσουμε να ξεκαθαρίσουμε αυτό το θέμα και ας το κάνουμε ξεκινώντας από τον ορισμό του ύπνου.

Ύπνος είναι μια φυσιολογική κατάσταση για τα είδη που διαθέτουν νευρικό σύστημα, ρυθμίζεται από ένα εσωτερικό βιολογικό ρολόι και κατά τη διάρκεια της ο οργανισμός φαινομενικά υπολειτουργεί. 
Ο περιορισμός του ύπνου σε ένα  άτομο, δημιουργεί μια σειρά από ανωμαλίες στην λειτουργία του οργανισμού του, αλλά και κάποια «ακανόνιστα» συμπτώματα, όπως αδυναμία εκτέλεσης των καθηκόντων του. 

Η διάρκεια, αλλά και η «ποιότητα» του ύπνου διαφέρει από είδος σε είδος και από οργανισμό σε οργανισμό.

Από πλευρά σκοπιμότητας, εξ άλλου, ο ύπνος συμβάλει στην εξοικονόμηση ενέργειας του οργανισμού, άρα και περιορισμένες ανάγκες κατανάλωσης τροφών, στην αναδιοργάνωση της λειτουργίας του εγκεφάλου, στην ενίσχυση του ανοσοποιητικού συστήματος και τέλος, στον περιορισμό του κινδύνου από τους φυσικούς εχθρούς του ατόμου, λόγω της ακινησίας που συνήθως τη συνοδεύει.

Από αυτές τις βασικές αρχές, δεν θα μπορούσε, η δική μας η μέλισσα, να αποτελεί εξαίρεση.
Όπως όλοι οι έμβιοι οργανισμοί που έχουν νευρικό σύστημα, έτσι και οι μέλισσες χρειάζονται ξεκούραση για να λειτουργήσουν σωστά και να αντεπεξέλθουν επάξια στις υποχρεώσεις τους. 

Από έρευνες που έχουν γίνει, βρέθηκε πως συλλέκτριες μέλισσες που στερούνται ύπνου, αντιμετωπίζουν προβλήματα επικοινωνίας. Αδυνατούν να μεταδώσουν στις άλλες μέλισσες με ακρίβεια τις πληροφορίες για την κατεύθυνση προς την περιοχή που υπάρχει τροφή. Πέρα όμως απ΄ αυτό, η έλλειψη ύπνου ενδεχομένως να τις επηρεάζει και σε αυτή ακόμα την επιτυχία εντοπισμού της τροφής τους. 

Σε πειράματα που έκαναν Γερμανοί επιστήμονες, κατάφεραν μέσω μιας ειδικά σχεδιασμένης συσκευής, να διατηρήσουν σε κατάσταση αϋπνίας τις μέλισσες και στη συνέχεια κατέγραψαν τη συμπεριφορά τους.
Ανακάλυψαν, λοιπόν, ότι οι ξάγρυπνες μέλισσες δεν ήταν σε θέση να μεταδώσουν τη διεύθυνση των λουλουδιών που είχαν  νέκταρ στις άλλες μέλισσες του σμήνους τους, μέσω των συνηθισμένων χορών τους.

Όπως, μας αποκαλύπτουν οι Γερμανοί επιστήμονες, οι χοροί αυτών των μελισσών δεν ήταν εντελώς λάθος, αλλά ήταν όμως λιγότερο κατατοπιστικοί, γεγονός που θα είχε ασφαλώς αρνητικές επιπτώσεις στο τελικό αποτέλεσμα της εργασίας των συλλεκτριών.

Ένα άλλο ερώτημα που προκύπτει είναι: Με ποιο τρόπο κοιμούνται τελικά οι μέλισσες μας?
Πάνω σε αυτό το θέμα έκανε έρευνα μια άλλη ομάδα Γερμανών επίσης επιστημόνων και κατέληξε σε κάποια πολύ ενδιαφέροντα αποτελέσματα.

Η ομάδα αυτή παρακολούθησε, κατέγραψε και συνέκρινε το τρόπο που κοιμούνται οι μέλισσές μας και αυτόν που κοιμούνται οι μοναχικές μέλισσες.
Διαπίστωσε λοιπόν πως υπάρχουν σημαντικές διαφορές στον τρόπο που κοιμούνται τα δυο αυτά διαφορετικά είδη μελισσών.

Πιο συγκεκριμένα οι μοναχικές μέλισσες παραμένουν σφικτά γαντζωμένες σε κάποιο κλαδί και τελείως άκαμπτες και ακούνητες. Αντίθετα, οι μέλισσες μας παρουσιάζουν μεγαλύτερη σωματική «πλαστικότητα» κατά τη διάρκεια του ύπνου και κυρίως έχουν τις κεραίες τους σε σχεδόν διαρκή κίνηση. Αυτό το τελευταίο ίσως να είναι το φαινόμενο εκείνο που κάνει πολλούς να πιστεύουν λανθασμένα πως οι μέλισσές μας δεν κοιμούνται ποτέ!

Οι επιστήμονες που έκαναν τη σχετική μελέτη, υποστηρίζουν πως αυτό συμβαίνει λόγω των διαφορετικών συνθηκών που υπάρχει στο περιβάλλον που κοιμάται το κάθε είδος.

Η μοναχική μέλισσα κοιμάται έξω στη «άγρια» και παγωμένη φύση, μόνη της και απροστάτευτη. Έχει λοιπόν κάθε λόγο να παραμένει εντελώς ακίνητη για να προστατεύεται από τους εχθρούς της και για να εξοικονομήσει ενέργεια.

Αντίθετα, οι μέλισσές μας, ζώντας όλες μαζί σε οργανωμένες κοινωνίες, έχουν πολύ πιο ασφαλές και ζεστό περιβάλλον για να ξεκουραστούν και να πάρουν έναν υπνάκο.

Ανακεφαλαιώνοντας τα συμπεράσματα που βγαίνουν από όλα αυτά που περιγράφουμε πιο πάνω, καταλήγουμε στο ότι οι μέλισσές μας τελικά κοιμούνται!
Δεν το κάνουν όμως αυτό πέφτοντας σε βαθύ λήθαργο, αλλά με το να λαγοκοιμόνται μέσα στην ασφάλεια και τη θαλπωρή που τους παρέχει ο κοινωνικός τρόπος της ζωής τους, δηλαδή οι συντρόφισσες τους και η φωλιά τους.
Επιμέλεια: Μανόλης Δερμάτης, μελισσοκόμος, συγγραφέας, ερευνητής.

Mολύνεται το υπαίθριο νερό από σπόρια της ασκοσφαίρωσης;




Το στάσιμο νερό μολύνεται από σπόρια της ασθένειας καθώς οι μέλισσες μαζεύουν νερό ή από περιττώματα που οι ίδιες ρίχνουν καθώς ίπτανται. Έχει πράγματι διαπιστωθεί ότι ένας από τους κύριους τρόπους μετάδοσης της ασθένειας σε υγιή μελίσσια είναι από το πόσιμο νερό.

Οι ποτίστρες νερού που τοποθετούνται μέσα στην κυψέλη βοηθούν ιδιαίτερα στις ζεστές ημέρες ώστε να μην μειωθεί η γέννα της βασίλισσας, να διατηρηθούν οι πληθυσμοί και να αυξηθούν οι αποδόσεις σε μέλι. Το νερό μέσα στην κυψέλη δεν πρέπει να τοποθετείται πάνω ή κοντά στο γόνο γιατί οι μέλισσες το αγνοούν ή το απομακρύνουν από την κυψέλη. Στην πράξη εφαρμόζονται τα εξής:

α. Τα άδεια κελιά μιας ή δύο κηρηθρών γεμίζονται με νερό και τοποθετούνται στις ακριανές θέσεις της κυψέλης.
β. Τοποθετούνται τροφοδότες εισόδου με νερό (φωτ. 1).
γ. Σε δοχείο με νερό προσαρμόζεται συσκευή ορού που χρησιμοποιείται στα νοσοκομεία και προσαρμόζεται έτσι ώστε να αφήνει σταγόνα-σταγόνα το νερό μακριά όμως από το γόνο.
δ. Όταν ο γόνος είναι περιορισμένος στον κάτω όροφο διωρόφου μελισσιού χρησιμοποιούνται τροφοδότες οροφής στον 2ο όροφο.
ε. Τροφοδότες πλαίσιο τοποθετούνται στις ακριανές θέσεις της κυψέλης.
στ. Σφουγγάρια εμποτισμένα με νερό τοποθετούνται στις εισόδους.

Φωτ 1. Εξωτερικός τροφοδότης που χρησιμοποιείται για την παροχή νερού στις μέλισσες
Πηγή: Εργαστήριο Μελισσοκομίας ΑΠΘ




Φόρμα επικοινωνίας

Όνομα

Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο *

Μήνυμα *